#manga #anime #ogsn

Nota: Xa sei que fai algún tempo que non hai posts....pero agora escribirei varios seguidos para que se publiquen nas próximas semanas.

Boas! Hoxe falaremos dun anime de xénero shonen baseado nun xogo mmorpg online, Blade & Soul. Así, emitírino xa fai algún tempo e incluso cheguei a velo semana a semana pero a review retrasouse ata hoxe XD. O caso, imos co argumento!

ARGUMENTO

Este anime é un deses nos que dicir que o viches polo argumento non cola XD.Non obstante algo de historia sí hai e iso é o que comentarei aquí.
O anime conta a historia dunha rapaza chamada Aluka(Aruka), unha asasina experta que é buscada polas forzas do malvado imperio Param dado que é a última dun grupo moi poderoso e en consecuencia a única que podería rematar cos plans do imperio. Así, sen demasiados recordos sobre a súa vida debido á amnesia, Aluka decide investigar en diferentes vilas sobre a súa vila para esclarecer quen é e vingarse pola morte do seu mestre. Durante esta viaxe coñece a diferentes personaxes secundarios que, atraídos pola recompensa que o imperio ofrece por ela , deciden capturala ou axudala, aínda que todos teñen unha gran aversión polo imperio e todo o que este representa.
Realmente o argumento baséase en sucesos aparentemente inconexos para desvelar o pasado de Aluka, que rematan por converxer nun enfrontamento final. O argumento é soso e predecíbel, pero hai algunha subtrama secundaria, coma á que pertence a propietaria dunha taberna na que para Aluka, que teñen un certo interese.

PERSONAXES

Basicamente poderíamos dicir que hai catro personaxes principais que pertencen ao bando dos "bos" e un par deles ou así que pertencen ao bando dos malos. Só hai mulleres, quero dicir, non se dignaron en facer algún personaxe masculino para enmascarar o claro público masculino ao que está dirixido este anime, coma se pode observar nos constantes planos de tetas que se mostran.
Aquí falarei das dúas personaxes do bando das boas que me parecen máis interesantes.
Aluka: é a protagonista do anime. Unha rapaza asasina que sempre cumpre o seu obxectivo, sen importar quen sexa a súa víctima nin as dificultades que teña que pasar para conseguilo. Así, é unha persoa carente de sentimentos polo que durante a súa viaxe tenta aprender a ter sentimentos coma o resto das persoas para deixar de ser unha máquina.
Foi criada por un grupo de asasinos que a marcaron cun símbolo dunha bolboreta que fai que teña cetas habilidades sobrenaturais, principalmente a habilidade de aguantar ou inutilizar parte dos poderes da mala malísima sobre ela XD.
Karen: propietaria dunha pousada onde Aluka pasa algún tempo e interesada na misión de Aluka. Así, Karen é unha muller forte e independente que manexa a súa posada/taberna con man de ferro e non soporta a aqueles que queren rematar coa tranquilidade que reina no ambiente. Sen embargo, ten dúas caras dado que pode volverse fría e calculadora se a situación o require.
Ten un segredo relativamente importante relacionado con Aluka e que fai que as dúas rematen por enfrontarse nun combate no que Karen demostra ser un loitadora bastante poderosa con abanicos de metal.

ANIMACIÓN E BSO

A animación é bastante máis decente do que un podería esperar nun anime destas características e as loitas con espadas están bastante ben levadas: teñen bo ritmo e os movementos coreografiados non parecen demasiado artificiais. Aquí un exemplo en forma de AMV:

Se falamos do deseño de personaxes obviamente predominan as mulleres(De feito, apenas se ven homes e toda a serie XD) de beleza notábel e peitos suficientemente grandes como para xerar un campo gravitatorio arredor deles sen esforzo.
A banda sonora é moi corrente, nada demasiado bo como para ser recordado. Aquí un exemplo.

CONCLUSIÓN

O anime ten un primeiro capítulo razoábelmente bo pero dislúese co paso dos mesmos ata rematar cun final insulso e vacío, que pecha a trama por compromiso. Destacan as loitas con espadas e pouco máis.


Nota: 6.0

#manga #anime #ogsn

Boas! Hoxe falarei dun manga de xénero Shonen que versa sobre a temática de se se pode cambiar o futuro se o coñecemos de antemán chamado Ann Cassandra. Imos co argumento!

Ann Cassandra conta a historia dun rapaz chamado Bajou Kizaki, un rapaz que ten un diario onde hai recortes de periódico de diversos sucesos tráxicos que van ocorrer(incluída a súa propia morte).Así, como sabe que non vai morrer ata certo día embárcase en misións suicidas para tentar cambiar o futuro e sobrevivir máis alá da data que pon no caderno ao salvar a persoas de accidentes. Deste xeito, axúdao unha rapaza chamada Bekku Nanaki, que resul ta ser unha vidente de espellos, dado que pode ver o futuro nestes obxectos. Os dous deciden usar os seus talentos e evitar a morte do maior número de persoas posíbeis, nunha trama composta de casos separados e unha trama maior(Que tampouco da tempo a moito que son 8 capítulos).

A nivel de debuxo non é unha loucura de bo, pero tampouco é especialmente malo, digamos nivel normal.
En conclusión é un manga aceptábelmente bo para a duración de capítulos que ten e a súa temática, pero que pouco pode facer se compite contra mangas da mesma temática como pode ser Boku dake ga Inai Machi.

Nota: 5.3

#manga #anime #ogsn
Boas! Hoxe falaremos dun manga de xénero shojo, de curta duración (17 caps) e que pretende dar resposta á eterna pregunta de se os cartos son un sinónimo da felicidade. Imos co argumento!

Este manga conta a historia de como un estudante de universidade chamado Takato Kei ve como a súa vida cambia no momento que decide actuar de profesor particular dunha adolescente cun soldo moi , moi alto. A rapaza resulta ser unha fenómena do mundo das finanzas i é multimillonaria, aínda que non ten amigos e síntese soa. Ademáis, avergóñase do seu traballo e consideráse unha especie de otaku das finanzas .
Así, Kei decide que pode ser a persoa que pode axudar a esta rapaza a saír da súa cuncha e comezar a vivir.

A nivel de debuxo o manga é normalciño , non é que sexa malo pero non é nada espectacular.  Se este manga pode merecer a pena por algo é porque a súa historia está bastante ben construída.
A premisa principal de se os cartos serven para comprar a felicidade é amplamente explorada e conclúese que non, que non compran a felicidade ,dado que a rapaza protagonista é multimillonaria pero non aprende a ser feliz ata que coñece a unha serie de persoas que a aceptan, e non en función dos seus cartos.

Nota: 5.0

#manga #anime #ogsn
Boas!, a semana pasada rematou o manga de Kimi no Iru Machi así que esta semana toca review. Comecei  a ler dito manga cando levaba poucos capítulos polo que podo dicir que o seguín semanalmente durante o 75% da súa traxectoria(A pesar de que pensei en dropealo logo de que a trama se volvese insufríbel XD, pero quería ver como remataba).
A razón principal que me levou a ler este manga foi que tiña lido Suzuka, manga do mesmo autor e ambientado no mesmo universo que Kimi no Iru Machi pero uns anos antes. As comparacións son odiosas pero aínda así algunha cairá unha vez que comente de que vai esta historia. Imos aló co argumento!


A historia comeza cun encontro entre un rapaz chamado Aoshima e unha rapaza chamada Yuzuki, que por circunstancias familiares remata por vivir na casa de Aoshima.Así, a trama desenvólvese nun entorno rural no que os protagonistas interactúan entre sí nun ambiente festivo e de "verán para sempre".
Ao comezo do manga apenas son uns adolescentes pero cecáis sexa mellor así: este feito funciona ben na historia .

Comentada a premisa básica, un pode pensar que se asemella moito a outros mangas(Dos que eu leo/lin, sobre todo a Parallel e a Pastel ten unha similitude moi moi alta).Ao principio a historia ten coherencia, uns personaxes razoables...incluso pode ser disfrutábel. Pero despois a cousa cambia cando certo evento provoca que os protagonistas trasladen o seu entorno de acción á cidade. Este feito en sí só no é malo pero en conxunción con tramas cada vez máis absurdas e repetitivas fan que un manga de máis de 200 capítulos teña máis de 100 nos que non pasa nada interesante.Non é que non pasen cousas(e incluso hai algún momento memorábel) pero na súa maioría convírtese nun slice of life simple no que non hai un obxectivo concreto a seguir, algo que o lastra terriblemente .Non se salva ao final, onde en tres capítulos meten un último atisbo de drama que se resolve dunha maneira pouco satisfactoria(Digo isto, porque para rematar como rematou, non entendo a que veu ese momento de drama XD).

A nivel de debuxo Kouji Seo ten un estilo bastante particular e se ves os primeiros capítulos e os últimos podes observar unha melloría notábel: os últimos capítulos a nivel de arte son moi destacados..

En conclusión, o manga comeza ben pero en certo punto da historia comeza a ir cara abaixo...e non para nin ao final XD. De manter o nivel do principio podería ter acadado unha nota superior a Suzuka pero témome que serei xeneroso dándolle un aprobado.

Nota: 5.5

#manga #anime #ogsn

Boas! Hoxe falaremos de Mel Kano, manga relativamente curto relacionado co mundo da informática en certo modo de xénero shonen. Imos co argumento!


Mel Kano conta a historia dun rapaz ,chamado Shinjou Shouryuu , que non ten moza , algo que fai que tódolos compañeiros de clase formen teorías do motivo (Que a ninguén se lle ocorre pensar que igual é porque é un vago redomado  e dedícase a ser o líder dun clan de matóns na escola....XDDD). O motivo é moito máis simple do que podería parecer: Shinjou ten moza....online. Coñece a unha rapaza e no momento no que comeza o manga, seis meses despois do primeiro contacto virtual, consegue por fin unha cita real co seu amor virtual, que non resulta ser como esperaba i é unha rapaza marimandona e antipática. 
Nada do anterior ten que ver co da informática, tranquil@s XD. A relación co mundo da informática ven porque dado que Shinjou e a súa "moza" son grandes expertos no terreo dos ordeadores son reclutados por unha organización que se dedica a resolver e castigar delitas informáticos. Así, ao longo dos capítulos hai casos de phishing, roubo de cartos de banca electrónica, acoso......


O manga en sí ten uns 5-7 primeiros capítulos decentes pero despois vai a peor e o final non me gustou nada. Non que o manga sexa moi longo(20 e algo caps) pero podían arranxar o petate na metade cun resultado moito máis satisfactorio. Como ten así algo de informática aprobareino, pero nada máis.

Nota: 5.0

Por fin toca un post algo máis decente.....XD Hoxe falaremos du nmana chamado Frogman, que non, non vai dun superheroes metade rá metade humano(Que digo eu que aínda cundiría ...XD) senón dun club de natación dun istituto.Imos co argumento!

Frogman conta a historia de certo rapaz de istituto que se mete no club de natación da escola (sen saber nadar apenas) pra ligar coa rapaza que lle gusta(moi lóxico todo XD). O caso é que comeza a aprender e lentamente faise un oco no club que curiosamente está compossto só de rapazas, polo que el é o único membro masculino e froito de disputas entre as súas membros e a entreadora por telo todo pra elas(If you know what I mean...XD) .
Ten toques de comedia e realmente está levemente mellor que un manga chamado Umisho, porque aquí, moi de vez en cando, falan algo de natación XD.

O debuxo é bastante bo, aínda que non marabilloso se temos en conta que isto é un manga de corte ecchi máis que outra cousa.


Decente. Un 6.

 

Nota:  6.0