Newest Post
Amosando publicacións coa etiqueta videoxogos. Amosar todas as publicacións
#manga #anime #ogsn
Boas! Hoxe falaremos de Samurai Warriors 3, un xogo pra wii practicamente infinito(despois explico o motivo de tal afirmación) que é un spin-off do Dynasty Warriors , só que neste caso vai da historia xaponesa.
Atópamonos no período Edo, cando as loitas pola supremacía do máis forte están á orde do día en Xapón. Asi,o xogo ponnos no papel de varios xenerais, soldados e outr@s membros de diversos exércitos que loitaron en batallas épicas.
Por facer un pouco unha liña de tempo digamos que , ao comezo, estaban Uesugi Kenshin (Alcumado "God of war") , Ujihatsu Hojo e Shingen Takeda .Estes tres eran os Daimios máis poderosos do lugar e estaba sempre en guerra, pero digamos que se respeitaban e a cousas non pasaba de pequenas confrontacións. Sen embargo, Oda Nobunaga(Do que xa falei nun post, se recordades), decidiu conquistar todo Xapón polo que enfrontouse a ditos daimios. Unha vez que Oda Nobunaga morreu sucedérono Ieyasu Tokugawa e Hidoyoshi Toyotomi(Non recordo exactamente a orde).
O párrafo anterior di un pouco a liña temporal central, pero tendo en conta o monte de personaxes que hai, podedes estar seguros de que a cousas non remata ahí, isto é, pra facer o título máis interesante, "cámbiase a historia" e certos personaxes que na realidade non se comeron nada chega ao poder e similares.
Respeito do GAMEPLAY podo dicir que é un xogo moi simple, pegas con dous botóns: o botón de ataque normal(Botón A no mando no wiimote) e botón de ataque forte(Flecha abaixo no wiimote). Pra facer combos combinas os dous botóns , a medida que subes de nivel aprender máis combos de máis ou menos golpes.
Non quero dicir que o xogo se basee só en atacar ,dado que tes un botón de ataque especial(O "-" do wiimote, vital con algúns personaxes, inútil noutros), pódese protexer e podes tirarse ao chan pra esquivar algo.
Pra moverte podes facelo a pé co nunchaku ou montar nun cabalo e ir notábelmente máis rápido(Hai varios cabalos e a velocidade varia duns a outros).
O xogo ten algúns elementos de rol no senso de que o personaxes poden ser equipados con armas e armaduras varias que conseguiremos nas misións, a maior nivel de dificultade da partida mellores ítems, e antes e durante a partida poderemos recoller ítems que nos den vida, aumenten a nosa velocidade, defense, poder de ataque....
Aparte do modo Historia de cada personaxe hai máis modos de xogo. Está o Castelo Murasame(Homenaxe a un xogo da vella escola) onde manexamos a Takamaru ou a un personaxe dos do modo historia . É un modo moi arcade , cun só obxectivo fixo, tipo, chega ao final ou non deixas que maten a X antes de tal tempo. Ten a súa graza por esa sensación de "vella escola", ademáis de que os seus tres niveis secretos e os últimos niveis deste modo son realmente complicados incluso sen tes ao teu personaxe "chetado".
Aparte do modo do Castelo Murasame está unha especie de modo "Historia de Xapón" onde a medida que acabas o modo Historia de personaxes desbloquéanse batalles, reais ou ficticias, e elixes o bando no que loitar. O gameplay é igual que no modo Historia de cada personaxe, tes unha serie de obxectivos principais e unha serie de obxectivos secundarios, aínda que se o único que che importa é gañar o non conseguir armas ou ítems podes centrarse en cumprir o obxectivo de "gañado de fase" que soe ser "mata a tal fulano" XD.
Se falamos de que tipo de personaxes hai hainos de tódolos tipos que unha poida imaxinar e a pesar de que o xogo é simple en canto a xogabilidade hai tres tipos de personaxes e incluso dentro de cada tipo os personaxes teñen diferenzas entre sí.Os tres tipos de personaxes son velocidade(Rápidos pero débiles, tanto en vida como en defensa e ataque), equilibrados e fortes(Lentos pero fortes en defensa e ataque). Cada unha ten as súas vantaxes e inconvintes e se podes elexir libremente(Por exemplo no castelo Murasame) pra algunhas misións preferirás usar a certos personaxes e noutras a outros.Isto está relacionado con que hai armas de tódolos tipos : arcos-espada, espadas, hachas, katanas, escudos, hachas, mazas, orbes máxicos(Por chamarlle algo XD), látigos, bastóns, guitarras(Ou similares XD)....
Por último explicarei o motivo da duración case infinita deste xogo. Teñamos en conta que, se queremos pasarnos o modo historia de cada un dos personaxes(Uns 39, depende de se te descargas DLCs que hai con máis personaxes), cada personaxe ten 5 fases, cada fase mínimo media hora(A última ou as dúas últimas nalgúns casos 1 hora) podemos concluír que, se tomamos como media que cada personaxe leva 2.5 horas (o modo historia) : 39*2.5= 97.5 , aprox 100 , por redondear. Logo engádelle outras 30-50 pra acabarte o modo historia de Xapón e outras 20-30 pra acabarte o Castelo Murasame, así que en total a duración vaise ás 200 horas aprox!
Aquí remata a review, espero que vos gustase. Abur!
Atópamonos no período Edo, cando as loitas pola supremacía do máis forte están á orde do día en Xapón. Asi,o xogo ponnos no papel de varios xenerais, soldados e outr@s membros de diversos exércitos que loitaron en batallas épicas.
Por facer un pouco unha liña de tempo digamos que , ao comezo, estaban Uesugi Kenshin (Alcumado "God of war") , Ujihatsu Hojo e Shingen Takeda .Estes tres eran os Daimios máis poderosos do lugar e estaba sempre en guerra, pero digamos que se respeitaban e a cousas non pasaba de pequenas confrontacións. Sen embargo, Oda Nobunaga(Do que xa falei nun post, se recordades), decidiu conquistar todo Xapón polo que enfrontouse a ditos daimios. Unha vez que Oda Nobunaga morreu sucedérono Ieyasu Tokugawa e Hidoyoshi Toyotomi(Non recordo exactamente a orde).
O párrafo anterior di un pouco a liña temporal central, pero tendo en conta o monte de personaxes que hai, podedes estar seguros de que a cousas non remata ahí, isto é, pra facer o título máis interesante, "cámbiase a historia" e certos personaxes que na realidade non se comeron nada chega ao poder e similares.
Respeito do GAMEPLAY podo dicir que é un xogo moi simple, pegas con dous botóns: o botón de ataque normal(Botón A no mando no wiimote) e botón de ataque forte(Flecha abaixo no wiimote). Pra facer combos combinas os dous botóns , a medida que subes de nivel aprender máis combos de máis ou menos golpes.
Non quero dicir que o xogo se basee só en atacar ,dado que tes un botón de ataque especial(O "-" do wiimote, vital con algúns personaxes, inútil noutros), pódese protexer e podes tirarse ao chan pra esquivar algo.
Pra moverte podes facelo a pé co nunchaku ou montar nun cabalo e ir notábelmente máis rápido(Hai varios cabalos e a velocidade varia duns a outros).
O xogo ten algúns elementos de rol no senso de que o personaxes poden ser equipados con armas e armaduras varias que conseguiremos nas misións, a maior nivel de dificultade da partida mellores ítems, e antes e durante a partida poderemos recoller ítems que nos den vida, aumenten a nosa velocidade, defense, poder de ataque....
Aparte do modo Historia de cada personaxe hai máis modos de xogo. Está o Castelo Murasame(Homenaxe a un xogo da vella escola) onde manexamos a Takamaru ou a un personaxe dos do modo historia . É un modo moi arcade , cun só obxectivo fixo, tipo, chega ao final ou non deixas que maten a X antes de tal tempo. Ten a súa graza por esa sensación de "vella escola", ademáis de que os seus tres niveis secretos e os últimos niveis deste modo son realmente complicados incluso sen tes ao teu personaxe "chetado".
Aparte do modo do Castelo Murasame está unha especie de modo "Historia de Xapón" onde a medida que acabas o modo Historia de personaxes desbloquéanse batalles, reais ou ficticias, e elixes o bando no que loitar. O gameplay é igual que no modo Historia de cada personaxe, tes unha serie de obxectivos principais e unha serie de obxectivos secundarios, aínda que se o único que che importa é gañar o non conseguir armas ou ítems podes centrarse en cumprir o obxectivo de "gañado de fase" que soe ser "mata a tal fulano" XD.
Se falamos de que tipo de personaxes hai hainos de tódolos tipos que unha poida imaxinar e a pesar de que o xogo é simple en canto a xogabilidade hai tres tipos de personaxes e incluso dentro de cada tipo os personaxes teñen diferenzas entre sí.Os tres tipos de personaxes son velocidade(Rápidos pero débiles, tanto en vida como en defensa e ataque), equilibrados e fortes(Lentos pero fortes en defensa e ataque). Cada unha ten as súas vantaxes e inconvintes e se podes elexir libremente(Por exemplo no castelo Murasame) pra algunhas misións preferirás usar a certos personaxes e noutras a outros.Isto está relacionado con que hai armas de tódolos tipos : arcos-espada, espadas, hachas, katanas, escudos, hachas, mazas, orbes máxicos(Por chamarlle algo XD), látigos, bastóns, guitarras(Ou similares XD)....
Por último explicarei o motivo da duración case infinita deste xogo. Teñamos en conta que, se queremos pasarnos o modo historia de cada un dos personaxes(Uns 39, depende de se te descargas DLCs que hai con máis personaxes), cada personaxe ten 5 fases, cada fase mínimo media hora(A última ou as dúas últimas nalgúns casos 1 hora) podemos concluír que, se tomamos como media que cada personaxe leva 2.5 horas (o modo historia) : 39*2.5= 97.5 , aprox 100 , por redondear. Logo engádelle outras 30-50 pra acabarte o modo historia de Xapón e outras 20-30 pra acabarte o Castelo Murasame, así que en total a duración vaise ás 200 horas aprox!
Aquí remata a review, espero que vos gustase. Abur!
Esta película conta cal foi a primeira aventura que o Profesor e Luke correron xuntos. Para os que non estén moi postos no tema, Hershel Layton é un profesor de arqueoloxía e erudito que se dedica a resolver puzles e atrapar aos malvados e Luke é o seu aprendiz, quen ten a habilidade de falar cos animais.
Así, Luke é o profesor rememoran mediante un flahsback cal foi a súa primeira aventura. Todo se remonta a cando o profesor recibe certa invitación dunha ex-alumna súa chamada Janice, quen é cantante de ópera polo que son invitados a unha ópera. Sen embargo, Janice dilles que a verdadeira razón pola que os chamou é que pensa que unha amiga súa se reencarnou nunha nena pequena.
Así, Luke e o Profesor son arrastrados a unha aventura con moitos puzles , acción , e en resumo ao estilo Layton.
A película como película de animación está ben , e se temos en contra os xogos podo dicir que capta bastante ben a esencia dos mesmos aínda que debo dicir que o argumento é floxo en comparación co argumento dos xogos da ds.
Vin a película en audios español de españa e as voces son as mesmas que no xogo, un gran acerto xa que é un elenco excelente aínda que se perda o acento británico de Layton da versión inglesa.
Seguindo coa música, soan tódalas melodías míticas dos xogos , gran acerto.
En resumo, é unha pelíxula de animación que non é gostará aos amantes da saga de videoxogos, senón tamén a quen lle guste o anime en xeral.
Nota: 7.5
Do responsábel da primeira parte e creador de xogos tan famosos como Killer 7 (Suda51), aquí falarei deste xogo que se pode xogar perfectamente sen ter xogado á primeira parte(eu fíxeno) aínda que supoño que sería recomendábel.
A nivel argumental é posíbel que de a impresión de ser un xogo "floxo" a pesar de que ten moitas cinemáticas(estas non son precisamente espectaculares tanto polo seu deseño que vai acorde aos gráficos do xogo como porque a wii non da para máis XD) e no manual do xogo hai un pequeno comic.
Así, atopámonos ante o regreso do heroe da primeira entrega, Travis Touchdown , un rei sen coroa, un "no more heroe"(antiheroe) que regresa a Santa Destroy e entra outra vez no ranking dos mellores asasinos.
Atópase con Sylvia, quen é a que organiza os encontros entre os diversos membros do ranking , unha muller moi sensual e provocativa que intenta que Travis chegue ao número 1 cos seus encantos, pero Travis non cede desta vez.
Sen embargo, cando o seu amigo Bishop é asasinado, Travis decide acudir a Sylvia para que lle axude a atopar aos responsábeis. O xefe da organización que ordeou o asasinato de Bishop resulta ser o número 1 da lista de asasinos polo que Travis decide entrar no negocio e cargarse a tódolos asasinos ata poder pelexar co número 1 para salvar a Bishop.
A pesar de que o anterior poida soar serio o xogo ten moito humor(para adultos) e moitas proposicións sexuais indecentes cara o protagonista.
Cada asasino e asasina ten unha personalidade característica , por exemplo, un ten unha especie de secta, outra é unha colexiala, outro é un astronauta,.....
A mecánica do xogo é sinxela, de feito, pódese acabar moi rápido se imos ao principal: non é necesario pagar para realizar os combates clasificatorios que nos permitirán ascender no ranking(para poder pelexar co asasino é necesario pelexar cos seus secuaces antes) polo que deste xeito despois de 16 asasin@s(se mal non recordo XD) rematas o xogo.
Non obstante, hai varias cousas que podes facer: ten varios minixogos en D 2D moi divertidos que che servirán para gañar cartos e comprar novas katanas láser, roupa ou comida para Jeannie, unha gata que temos que facer adelgazar mediante minixogos.
Ademáis tamén podes ir ao ximnasio para mellorar a túa forza de ataque e a túa resistencia ou ir ás misións chamadas Matanza Máxima onde deberás destruír a tódolos inimigos ou a un concreto antes de que se acabe o tempo.
Hai dous personaxes xogábeis máis aparte de Travis que son Henri, irmán de Travis e Shinobu, unha asasina á que Travis perdoou a vida e que agora o idolatra. Basicamente constrólanse igual ca Travis coa salvidade de que Shinobu oide saltar i é máis rápida e Henri ten un botón de "carga" para prantarse enfrente dun inimigo.
O xogo manéxase do seguinte modo: moves a Travis coa palanca do nunchaku, atacas coa espada co botón A do wiimote (se o pulsas varias veces fas un combo e pódese cargar a súa potencia)e das puñetazos e patadas co botón B do wiimote(pódense realilzar combos se o pulsas varias veces). Se axitas o wiimote realizas un ataque rápido(que non se pode encadear con ataques do mesmo tipo), un recurso que eu case non uso.
Tamén podes esquivar aos inimigos coas flechas do wiimote e grazas ao botón Z do nunchaku podes ter a "mira" fixada nun inimigo, o que se inventou en Zelda XD.
Cando un inimigo vai morrer aparece na pantalla unha flecha(caso de que o queiramos matar coa espada) ou dúas(caso de que queiramos facerlle un movemento de loita) polo que moveremos os mandos na direccións desexada para conseguilo.
Cando levas moito tempo "repartindo" e non che quitaron nada de vida, entras nun dos modos Darkside(é un indicador con forma de tigre que se carga cando matas a inimigos e non che quitan vida). Así, pódeste transformar nun tigre, moverte a supervelocidade,...durante un breve tempo.
Os gráficos dos xogo son estilo anime e se cadra cell-shading, con formas como de debuxo animado.Así, os inimigos ao morrer explotan para darlle expectacularidade á acción e incluso hai un minixogo anime.
A banda sonota é bastante boa pero non é unha das que vai recordar ;)
Realmente é un xogo que me gustou, moito , era o que buscaba. Non obstante, creo que podería ter tido algunhas melloras no eido gráfico e se cadra unha historia algo máis profunda, pero sen dúbida un produto de notábel alto ou sobbresaínte.
Imaxe de Meristation.com
Tag :// no more heroes 2,
Tag :// videoxogos
Aquí van uns xogos que eu espero para nintendo ds. Eu penso que nintendo ds é unha consola portátil cuxa potencia é moito menor que a súa gran competidora , a psp, pero eu non creo que iso sexa 
malo, senón ao contrario, xa que teñen que crear propostas alternativas para o desenrolo da consola. Ahi vai.LAST WINDOW: é a secuela de HOTEL DUSK. Só con iso xa o xogaría. Pero para o que non coñeza HOTEL DUSK, a filosofía do xogo é a de que eres Kyle Hide, un detective nos anos 70 en estados unidos, que tes que ir descubrindo pouco a pouco a historia, tal coma se se tratase dunha novela negra.
AGAIN: da mesma compañía, CING, é que estes de CING xogo que fan xogo que me encanta, oxalá tódalas compañías fosen así. Neste caso metémonos na pel dun investigador do FBI, quen ten que resolver un misterio relacionado co ollo da pr
ovidencia coa axuda da súa habilidade de "visión pasada", que lle permite ver o
que pasou tempo atrás nese lugar.
PROFESOR LAYTON E A ÚLTIMA
VIAXE NO TEMPO: seguirá esa filosofía dos anteriores Layton, tendo unha boa historia, Luke e Layton transportados ao futuro e atopándose cos seus eus futuros, reolvendo puzles lóxicos para avanzar na historia.
Miles Edgeworth Perfect Prosecutor: continuación da saga Phoenix Wright, neste caso temos o control do fiscal, cuxa misión será a de demostrar a culpabilidade dos sospeitosos.
Ao parecer primará máis a investigación.
Para min as aventuras gráficas son o mellor de ds, de feito xogos como hotel dusk , another code, time hollow, os profesor layton ou os phoenix wright son os meus favoritos da consola. A pantalla tactil é un elemento moi bo que che permite interactuar de modo moi directo coa acción facendo a experiencia de xogo moito mellor
Tag :// videoxogos
