Newest Post
Amosando publicacións coa etiqueta Nota entre 9 e 10. Amosar todas as publicacións
#manga #newwaves #ogsn
Boas! Fai tempo , eh? XD O caso é que hoxe falaremos da secuela do manga coreano The Breaker, do que xa falei(Entrada orixinal: ) , que comecei a ler dende que levaba apenas uns capítulos e que lin semana por semana ata a súa finalización. Antes de entrar en de que vai, este manhwa adolece dos mesmos problemas que o seu predecesor, incluso no feito de non rematar a historia e deixar un final moi aberto(O final de The breaker é discutíbelmente pechado, isto é, aberto pero podemos considerar que se pecha unha parte da historia). Imos co argumento!
The Breaker: New Waves colle o seu título dunha nova xeración de artistas marciais, algúns dos cales xa coñecíamos e outros novos. Así, Shion atópase ao comezo da historia co seu centro de ki roto, o que imposibilita para a práctica de artes marciais. Sen embargo, el segue a practicar os exercicios que o seu desaparecido sensei Goomonriong lle deixou e por motivos un pouco aleatorios, segundo a miña opinión, remata por ser xefe dunha casa de artes marciais. Esta circunstancia é bastante curiosa porque hai persoas notábelmente máis poderosas ca el dentro do seu clan pero polo que sexa el é o xefe, o Gaju.
A historia evoluciona de xeito que Shion faise máis e máis poderoso co tempo grazas aos seus encontros cos inimigos e incluso remata por recuperar o seu centro de ki dun xeito un pouco "máxico"(Tódolos personaxes son moi op, tampouco hai que sobreanalizar cousas coma esta XD) e a historia chega ao seu clímax coa aparición do sensei perdido, quen parece ser que non recorda demasiado a Shion e ten unha persoalidade e ideais notábelmente diferentes ao que recordábamos. Sen entrar ao críbel que resulta que alguén tan badass coma o sensei poida ser manipulado tan facilmente(A min non me quedou 100% claro canto era real e canto finxido) o encontro entre os dous personaxes mola, máis que nada porque por moito que o intenten(E a pesar da melloras aparentes de Shion) o carisma do sensei é moi superior.
A histria inicia de xeito moi lento, incluso de xeito máis lento que a serie orixinal porque pasan moitos capítulos ata que Shion pode pelexar(Uns 100, e o manga ten uns 200 , así que...XD) polo que a sensación de recheo é bastante poderosa durantes eses 100 capítulos. Sen embargo, a graza deste manga non está nas pelexas do protagonista(Soamente) senón nos entresixos do mundo das artes marciais e a historia dos abundantes personaxes secundarios, algúns dos cales moi memorábeis(E non, non me refiro a Jinnie, personaxes que, se te paras a pensar, só foi usada para dicir que será importante no futuro).
Respeito do arte, non se nota un empeoramento da mesa. Que por que se espera un empeoramento? Porque , a pesar de que houbo moitos capítulos non publicados a tempo conseguiuse un ritmo semanal lixeiramente estábel e para un autor ao que parece que lle costa chegar a tempo hai que admitir que non se nota un empeoramento na calidade do debuxo; de feito, incluso podemos apreciar unha lixeira maioría nalgúns deseños, con komas de pelexas máis traballados.
Se falamos de diferenzas coa obra orixinal, aparte de cambios lixeiros no artes, principalmente está un argumento máis traballado. A duración deste manga é moito maior que a da obra orixinal e se temos en conta o tempo que tardan e poñer o fundamento da historia dámonos conta que se prestou unha maior atención ás tramas secundarias. A pesar de que The Breaker é un gran manga, se cadra apreciábase falta de detalle nalgunhas cousas e historias difusas , algo que se subsana en gran parte nesta segunda entrega.Isto non quere dicir que non haxa tramas que se vexas moi débiles, coma o feito de que se supón que non se coñece a identidade do xefe malísimo, algo que, tendo en conta a cantidade de cousas que pasan, remata por pasar a un segundo plano(Esperemos que na confirmada terceira parte aten eses cabos soltos).
En conclusión, este manga era o que esperaba con máis ganas cada semana tódolos fins de semana. Historia que te atrapa(aínda que lenta por momentos) con gran profundidade, artes marciais, personaxes carismáticos(Falta traballo no principal por momentos) e moi bo debuxo fan deste manga algo imprescindíbel.
Nota: 9.25
#manga #anime #ogsn
Ola! Hoxe falaremos dunha continuación en forma de cómic da sobresaínte "Avatar, the legend of Aang" que continúa a historia xusto onde rematou a serie de animación nunha historia en tres volumes que chega a ser incluso superior á serie e destinada a lectores máis adultos, na miña opinión.Imos co argumento(Contén spoilers importantes da trama, se queredes saber simplemente de que vai podedes consultalo en avatar wikia)!
The promise trata unha temática que está bastante presente no mundo actual i está altamente relacionada con temas sociopolíticos. Así, dado que á fin da serie de animación o lord do lume Oozai fóra derrotado a ocupación do imperio do lume de territorios dos outros imperios queda como decisión de Zuko, novo lord do lume. A razón dille inmediatamente que o mellor é devolver eses territorios á súa nación de orixe, pero despois dunha visita a un deles dase conta de que esa pode non ser a mellor solucióni, dado que hai tantos anos que os territorios son parte da nación do lume que xa formaron lazos , tanto afectivos como persoais, e non queren independizarse.
O avatar Aang está dacordo coa postura inicial de Zuko e considera que deberían indepedizarse, algo que fai que os dous amigos rematen por ter unha disputa na que están involucrados máis ca eles dous. Deste xeito, aínda que á fin non se produce, case se produce unha guerra entre Zuko e o emperador da nación da Terra polas súas posturas enfrontadas que rematan por chegar a un acordo común que satisface a tódalas partes: os territorios problemáticos converteranse nunha nova nova nación, parte da cal será a chamada cidade República que aparece en The legend of Korra, serie de animación continuación da lenda de Aaang.
Unha trama máis adulta e seria, sen demasiadas esceas de acción e que toma como centro unha problemática real ao explorar ese terreo inexplorado de "que pasa cando os heroes gañan" da un resultado excelente, con debuxos que non desmerecen para nada á serie de animación.
Certo é que un podería pensar: "Debería ler isto ou ver a serie de animación de Korra dado que é a secuela directa?" A resposta é clara: ler isto, sen súbida(Falarei máis de Korra proximamente).
PD: Hai máis triloxías e comentareinas en próximos posts.
The promise trata unha temática que está bastante presente no mundo actual i está altamente relacionada con temas sociopolíticos. Así, dado que á fin da serie de animación o lord do lume Oozai fóra derrotado a ocupación do imperio do lume de territorios dos outros imperios queda como decisión de Zuko, novo lord do lume. A razón dille inmediatamente que o mellor é devolver eses territorios á súa nación de orixe, pero despois dunha visita a un deles dase conta de que esa pode non ser a mellor solucióni, dado que hai tantos anos que os territorios son parte da nación do lume que xa formaron lazos , tanto afectivos como persoais, e non queren independizarse.
O avatar Aang está dacordo coa postura inicial de Zuko e considera que deberían indepedizarse, algo que fai que os dous amigos rematen por ter unha disputa na que están involucrados máis ca eles dous. Deste xeito, aínda que á fin non se produce, case se produce unha guerra entre Zuko e o emperador da nación da Terra polas súas posturas enfrontadas que rematan por chegar a un acordo común que satisface a tódalas partes: os territorios problemáticos converteranse nunha nova nova nación, parte da cal será a chamada cidade República que aparece en The legend of Korra, serie de animación continuación da lenda de Aaang.
Unha trama máis adulta e seria, sen demasiadas esceas de acción e que toma como centro unha problemática real ao explorar ese terreo inexplorado de "que pasa cando os heroes gañan" da un resultado excelente, con debuxos que non desmerecen para nada á serie de animación.
Certo é que un podería pensar: "Debería ler isto ou ver a serie de animación de Korra dado que é a secuela directa?" A resposta é clara: ler isto, sen súbida(Falarei máis de Korra proximamente).
PD: Hai máis triloxías e comentareinas en próximos posts.
Nota: 9.25
Tag :// Avatar the promise,
Tag :// Avatar: the last airbender,
Tag :// comic,
Tag :// Nota entre 9 e 10
#manga #anime #ogsn
Hi there! It's been a while, I know, but I've been busy with ...stuff XD. The thing that I'll make it up to you all by publishing a post each day, from today onwards, till christmas. They call that 12 days of christmas and you have started way late! Well, you're right, but it's six posts in six days....so that has to count to something , right? RIGH!? Ehem, let's just start with the plot of this manga ,already, shall we?
Koe no katachi, or the Shape of voice as far as it appears in Wikipedia, it's a shonen manga that tells a story that might not be suitable for shonen readers. It tells the story of how difficult the life of someone with impaired hearing or other kinds of deafness can be quite hard, but that there's light at the end of the tunnel.
It's a character's story, there's a plot line, sure, but when this manga really gives its all is when portrays the relationship between the characters . There's a slice of life theme going on but it falls into a secondary part after a few chapters, when the story kind of stalls and things seems to be going really slowly. That's not a bad thing, that way they can explain with a lot of detail stuff about the characters.
The main line of the plot revolves around the fact that children are cruel, really cruel. At the beginning of the story , the main character of the manga, called Ishida Shouya bullies a girl called Nishimiya every single day. Not a single time does he spare her of her harrassment : he's kind of a bad guy. Those events tend to end badly and this is not an exception: Nishimiya ends up changing schools and Ishida Shouya regrets doing that for a lot of time till the real beginning of the story, when Ishida decides it's time to make amends both to Nishimiya and to himself.
There's more characters apart from Nishimiya and Shouya and they vary from quite a wide range of arquetypes, although most of them share a common personality trait: fear of rejection. Not all of them participated in Nishimiya's bullying but they were too scared to complain/do something about it. Nevertheless, there's more characters that past ones to complement the story, which makes a mix between people Nishimiya knew and new friends to build a very interesting cast.The main reason they are interesting is that all of them has problems, there's no heroes in the story, everyone is the same, maybe not with the same problems but all of them has something that keeps them from moving on.
The drawing style is correct and I think it fits the story perfectly. By correct I don't mean "barely good" but something quite remarkable, yet not too flashy. That's something very positive to the story as it focuses in realistic situations, with some space for creativity, like when some characters have X marks on their faces because they "aren't seen" by the main character.
I could talk a lot of things but I'm going to keep short: I loved this story. It's well written, not very long, with good characters and a hard to approach subject.
Hi there! It's been a while, I know, but I've been busy with ...stuff XD. The thing that I'll make it up to you all by publishing a post each day, from today onwards, till christmas. They call that 12 days of christmas and you have started way late! Well, you're right, but it's six posts in six days....so that has to count to something , right? RIGH!? Ehem, let's just start with the plot of this manga ,already, shall we?
Koe no katachi, or the Shape of voice as far as it appears in Wikipedia, it's a shonen manga that tells a story that might not be suitable for shonen readers. It tells the story of how difficult the life of someone with impaired hearing or other kinds of deafness can be quite hard, but that there's light at the end of the tunnel.
It's a character's story, there's a plot line, sure, but when this manga really gives its all is when portrays the relationship between the characters . There's a slice of life theme going on but it falls into a secondary part after a few chapters, when the story kind of stalls and things seems to be going really slowly. That's not a bad thing, that way they can explain with a lot of detail stuff about the characters.
The main line of the plot revolves around the fact that children are cruel, really cruel. At the beginning of the story , the main character of the manga, called Ishida Shouya bullies a girl called Nishimiya every single day. Not a single time does he spare her of her harrassment : he's kind of a bad guy. Those events tend to end badly and this is not an exception: Nishimiya ends up changing schools and Ishida Shouya regrets doing that for a lot of time till the real beginning of the story, when Ishida decides it's time to make amends both to Nishimiya and to himself.
There's more characters apart from Nishimiya and Shouya and they vary from quite a wide range of arquetypes, although most of them share a common personality trait: fear of rejection. Not all of them participated in Nishimiya's bullying but they were too scared to complain/do something about it. Nevertheless, there's more characters that past ones to complement the story, which makes a mix between people Nishimiya knew and new friends to build a very interesting cast.The main reason they are interesting is that all of them has problems, there's no heroes in the story, everyone is the same, maybe not with the same problems but all of them has something that keeps them from moving on.
The drawing style is correct and I think it fits the story perfectly. By correct I don't mean "barely good" but something quite remarkable, yet not too flashy. That's something very positive to the story as it focuses in realistic situations, with some space for creativity, like when some characters have X marks on their faces because they "aren't seen" by the main character.
I could talk a lot of things but I'm going to keep short: I loved this story. It's well written, not very long, with good characters and a hard to approach subject.
Mark: 9.0
#manga #anime #ogsn
Boas! Hoxe falaremos dun manga de comedia de 99 capítulos(Mala sorte non chegar aos 100, aínda que os últimos tres poderían resumirse nun só, tamén volo digo) que é unha obra realmente "refrescante" dentro des te mundo de fantasías épicas, piratas e titáns xigantes. Imos co argumento!
Esta manga conta a historia dun rapaz de istituto chamado Aoshima Hitoshi que é bastante inútil: non ten ningún tipo de habilidade social, non é listo e non sabe facer basicamente nada. Aínda así, está namorado da rapaza máis guapa do istituto Wagatsuma Ai.
Aoshima non ten moitas esperanzas de que saian xuntos pero de repente espértase no futuro e descobre que estan casados! Así, decide invertir todo o seu esforzo, coa axuda dos seus colegas da brigada DX , en conseguir que ese futuro se faga realidade.
Argumentalmente é bastante simple, pero esa é unha gran vantaxe. Aquí o tema das viaxes no tempo é un elemento secundario que serve para forzar situacións cómicas, non hai unha catástrofe que prever ou nuha misión épica que levar a cabo: simplemente un final feliz. Así, aínda que o protagonista do manga non sexa un personaxe demasiado bo os secundarios son épicos e provocan situacións hilarantes que me fixeron rir coma non moitos mangas, crédeme. O absurdo das situacións combinado con centos de referencias á cultura popular(pelis, manga...) fan dos gags algo exquisito. É especialmente gracioso a maneira na que vacilan aos mangas shonen no senso de que despois dun longo entreamento o protagonista segue a ser igual de inútil en deportes ou parvo, segundo a situación XD
Obviamente non todo ía ser bo e o último tramo do manga(Os últimos 2-3 volumes) fan que baixe bastante a calidade porque se lle intenta dar unha conclusión á historia dun xeito máis ou menos serio,polo que ao deixar dun lado a comedia o manga perde bastante.
Como conclusión, a pesar dos seus fallos , esta manga é algo que debes ler, ten un gran debuxo e un nivel de calidade na súa comedia que non se atopa comunmente. Sobresaínte!
Boas! Hoxe falaremos dun manga de comedia de 99 capítulos(Mala sorte non chegar aos 100, aínda que os últimos tres poderían resumirse nun só, tamén volo digo) que é unha obra realmente "refrescante" dentro des te mundo de fantasías épicas, piratas e titáns xigantes. Imos co argumento!
Esta manga conta a historia dun rapaz de istituto chamado Aoshima Hitoshi que é bastante inútil: non ten ningún tipo de habilidade social, non é listo e non sabe facer basicamente nada. Aínda así, está namorado da rapaza máis guapa do istituto Wagatsuma Ai.
Aoshima non ten moitas esperanzas de que saian xuntos pero de repente espértase no futuro e descobre que estan casados! Así, decide invertir todo o seu esforzo, coa axuda dos seus colegas da brigada DX , en conseguir que ese futuro se faga realidade.
Argumentalmente é bastante simple, pero esa é unha gran vantaxe. Aquí o tema das viaxes no tempo é un elemento secundario que serve para forzar situacións cómicas, non hai unha catástrofe que prever ou nuha misión épica que levar a cabo: simplemente un final feliz. Así, aínda que o protagonista do manga non sexa un personaxe demasiado bo os secundarios son épicos e provocan situacións hilarantes que me fixeron rir coma non moitos mangas, crédeme. O absurdo das situacións combinado con centos de referencias á cultura popular(pelis, manga...) fan dos gags algo exquisito. É especialmente gracioso a maneira na que vacilan aos mangas shonen no senso de que despois dun longo entreamento o protagonista segue a ser igual de inútil en deportes ou parvo, segundo a situación XD
Obviamente non todo ía ser bo e o último tramo do manga(Os últimos 2-3 volumes) fan que baixe bastante a calidade porque se lle intenta dar unha conclusión á historia dun xeito máis ou menos serio,polo que ao deixar dun lado a comedia o manga perde bastante.
Como conclusión, a pesar dos seus fallos , esta manga é algo que debes ler, ten un gran debuxo e un nivel de calidade na súa comedia que non se atopa comunmente. Sobresaínte!
Nota:9.0
#manga #anime #ogsn
Crítica animación? Que será o seguinte, falar dos teleñecos? XDD Admito que Avatar, the last airbender non é un anime, é unha serie de animación creada para Nickelodeon por Michael Dante Dimartino e Bryan Konietzko (aínda que houbo diferentes guionistas para cada episodio). Sen embargo, a pesar de ser unha serie para Nickelodeo, a xente escribe en Xaponés ou similar, suponse que están en Asia e hai tropecentas mil referencias ao mundo asiático esta serie podería ser considerada un anime.
A serie consta de tres tempadas , cada un suponse que é un libro, de 20 capítulos cada un. Así, temos un total de 60 capítulos e unha historia que continúa en comics e nunha serie secuela que se chama A lenda de Korra. Así, falarei un pouco do argumento sen meter spoilers. Imos!
Avatar , the last airbender, conta a historia de como o mundo caiu na escuridade e miseria despois de que un dos catro imperios, a nación do lume, decidise invadir ás outras. Así , a única persoa que podería poñer fin a unha guerra que cumpre 100 anos no primeiro capítulo da serie, o avatar, está desaparecido dende precisamente esa cantidade de anos. Sen embargo, a situación cambia cando Katara e Sokka, irmáns e uns dos últimos superviventes da tribu da auga atopan ao Avatar desaparecido dentro dun gran pedazo de xeo, do que este consegue escapar despois de tanto tempo. As expectativas dos irmáns desvanécense cando ven que o rapaz, que non sospeitan que é o Avatar, non é máis que un neno. Aínda así, deciden levalo con eles á súa tribu e despois dun par de malentendidos deciden acompañalo na súa viaxe para que se convirta nun Avatar "completo".
Mencionei a figura do Avatar, pero non aclarei exactamente que é XD. Vexamos, no mundo onde se desenrola a serie suponse que certas persoas, chamadas "benders" ou dobladores-manexadores, poden controlar os elementos. Así, os da tribu da auga controlan a auga, os do lume o lume e sucesivamente cos catro elementos. O avatar é a única persoa coa capacidade de controlar tódolos elementos , aínda que ten que aprendelos un por un. Así, Aang sabe usar o aire e despois aprende auga, terra e lume.
Tamén é importante mencionar que a figura do Avatar é unha especie de "cargo" que se transmite ao longo do tempo, cando o Avatar morre reencárnase noutro corpo e así sucesivamente, polo que se supón que tódolos avatares da historia son tecnicamente a mesma persoa, aínda que sen recordos das súas vidas pasadas(Poden consultar cousas ás versións pasadas de sí mesmos).
Un dos elementos que fai desta serie unha gran serie é toda a historia previa a que ocorran os sucesos actuais, á que se dedican varios capítulos. Hai centos de sucesos que ocorreron antes que os protagonistas nacesen sequera polo que isto contribúe a darlle moita profunidade argumental : hai un razón moi antiga para a misión que os protagonistas realizan.
En canto a personaxes, hai uns cantos, que poderíamos clasificar en malos, bos e malos que se fan bos, nun típico movemento deste tipo de series XD. Así, por extraño que pareza, os mellores personaxes desta serie son os secundarios.Aang, o protagonista, é relativamente interesante porque á fin e ao cabo é un preadolescente que ten que salvar o mundo e polo tanto non remata de entender a responsabilidade que ten, o que provoca momentos cómicos pero hai personaxes máis interesantes. Non me refiro a Katara, interese amoroso de Aang, senón principalmente a Sokka, Azula , Toph e Zukko(Igual os nomes non se escriben así XD). Sokka é o único dentro do grupo que non ten "superpoderes" pero demostra ser o elemento máis importante do equipo, dado que é o que os mantén unidos e demostra ser un excelente estratega. Ademáis , a medida que avanza a serie pule as súas habilidades como espadachín e resulta un personaxe moi sólido, dado que non é do tipo "son un motherfucker que machaca á peña" pero da feito cousas.
Por outra parte temos a Azula e Zukko, os herdeiros do soberano da nación do lume. Azula é unha mala malísima , pero tremendamente carismática. Ademáis, tódolos paus que levou na súa vida fan que remate por perder a súa cordura por momentos. Zukko sofre a que probábelmente é a maior evolución de persoanxe da serie, dado que pasa de querer matar ao Avatar a axudalo e o interesante é que esta transición non se fai de xeito estúpido, senón que hai altibaixos e á fin Zukko dase conta despois de moitos sucesos de cal é o seu destino.
Toph é unha rapaza cega que usa os seus pés para sentir as vibracións do chan e así poder "ver". Por se iso non fose o suficientemente guai, aquí non se usa o tópico fácil de "pobre e desvalida", Toph rise e fai bromas sobre estar cega(Como por exemplo, que así non ten que ver os horríbeis debuxos de Sokka) e resulta ser unha das mellores "bender" de Terra de toda a serie.
PD: Ah, e hai un bisón voador. BISÓN VOADOR XIGANTE, eu só digo iso XD
Se falamos de animación, a diferenza entre o primeiro libro e o último é brutal. Non hai unha animación epicamente boa pero é máis que suficiente para desfrutar a serie, especialmente certas pelexas e momentos concretos. A banda sonora, por outra parte, é relativamente boa pero só destaca nos momentos épicos, o resto das melodías son bastante aburridas.
En conclusión, tiña expectativas e non me decepcionei. Gran argumento(Aínda que con algún que outro recheo), secundarios carismáticos e en resumo unha historia que te ten "pegado á patalla". Sobresaínte.
Crítica animación? Que será o seguinte, falar dos teleñecos? XDD Admito que Avatar, the last airbender non é un anime, é unha serie de animación creada para Nickelodeon por Michael Dante Dimartino e Bryan Konietzko (aínda que houbo diferentes guionistas para cada episodio). Sen embargo, a pesar de ser unha serie para Nickelodeo, a xente escribe en Xaponés ou similar, suponse que están en Asia e hai tropecentas mil referencias ao mundo asiático esta serie podería ser considerada un anime.
A serie consta de tres tempadas , cada un suponse que é un libro, de 20 capítulos cada un. Así, temos un total de 60 capítulos e unha historia que continúa en comics e nunha serie secuela que se chama A lenda de Korra. Así, falarei un pouco do argumento sen meter spoilers. Imos!
Avatar , the last airbender, conta a historia de como o mundo caiu na escuridade e miseria despois de que un dos catro imperios, a nación do lume, decidise invadir ás outras. Así , a única persoa que podería poñer fin a unha guerra que cumpre 100 anos no primeiro capítulo da serie, o avatar, está desaparecido dende precisamente esa cantidade de anos. Sen embargo, a situación cambia cando Katara e Sokka, irmáns e uns dos últimos superviventes da tribu da auga atopan ao Avatar desaparecido dentro dun gran pedazo de xeo, do que este consegue escapar despois de tanto tempo. As expectativas dos irmáns desvanécense cando ven que o rapaz, que non sospeitan que é o Avatar, non é máis que un neno. Aínda así, deciden levalo con eles á súa tribu e despois dun par de malentendidos deciden acompañalo na súa viaxe para que se convirta nun Avatar "completo".
Mencionei a figura do Avatar, pero non aclarei exactamente que é XD. Vexamos, no mundo onde se desenrola a serie suponse que certas persoas, chamadas "benders" ou dobladores-manexadores, poden controlar os elementos. Así, os da tribu da auga controlan a auga, os do lume o lume e sucesivamente cos catro elementos. O avatar é a única persoa coa capacidade de controlar tódolos elementos , aínda que ten que aprendelos un por un. Así, Aang sabe usar o aire e despois aprende auga, terra e lume.
Tamén é importante mencionar que a figura do Avatar é unha especie de "cargo" que se transmite ao longo do tempo, cando o Avatar morre reencárnase noutro corpo e así sucesivamente, polo que se supón que tódolos avatares da historia son tecnicamente a mesma persoa, aínda que sen recordos das súas vidas pasadas(Poden consultar cousas ás versións pasadas de sí mesmos).
Un dos elementos que fai desta serie unha gran serie é toda a historia previa a que ocorran os sucesos actuais, á que se dedican varios capítulos. Hai centos de sucesos que ocorreron antes que os protagonistas nacesen sequera polo que isto contribúe a darlle moita profunidade argumental : hai un razón moi antiga para a misión que os protagonistas realizan.
En canto a personaxes, hai uns cantos, que poderíamos clasificar en malos, bos e malos que se fan bos, nun típico movemento deste tipo de series XD. Así, por extraño que pareza, os mellores personaxes desta serie son os secundarios.Aang, o protagonista, é relativamente interesante porque á fin e ao cabo é un preadolescente que ten que salvar o mundo e polo tanto non remata de entender a responsabilidade que ten, o que provoca momentos cómicos pero hai personaxes máis interesantes. Non me refiro a Katara, interese amoroso de Aang, senón principalmente a Sokka, Azula , Toph e Zukko(Igual os nomes non se escriben así XD). Sokka é o único dentro do grupo que non ten "superpoderes" pero demostra ser o elemento máis importante do equipo, dado que é o que os mantén unidos e demostra ser un excelente estratega. Ademáis , a medida que avanza a serie pule as súas habilidades como espadachín e resulta un personaxe moi sólido, dado que non é do tipo "son un motherfucker que machaca á peña" pero da feito cousas.
Por outra parte temos a Azula e Zukko, os herdeiros do soberano da nación do lume. Azula é unha mala malísima , pero tremendamente carismática. Ademáis, tódolos paus que levou na súa vida fan que remate por perder a súa cordura por momentos. Zukko sofre a que probábelmente é a maior evolución de persoanxe da serie, dado que pasa de querer matar ao Avatar a axudalo e o interesante é que esta transición non se fai de xeito estúpido, senón que hai altibaixos e á fin Zukko dase conta despois de moitos sucesos de cal é o seu destino.
Toph é unha rapaza cega que usa os seus pés para sentir as vibracións do chan e así poder "ver". Por se iso non fose o suficientemente guai, aquí non se usa o tópico fácil de "pobre e desvalida", Toph rise e fai bromas sobre estar cega(Como por exemplo, que así non ten que ver os horríbeis debuxos de Sokka) e resulta ser unha das mellores "bender" de Terra de toda a serie.
PD: Ah, e hai un bisón voador. BISÓN VOADOR XIGANTE, eu só digo iso XD
Se falamos de animación, a diferenza entre o primeiro libro e o último é brutal. Non hai unha animación epicamente boa pero é máis que suficiente para desfrutar a serie, especialmente certas pelexas e momentos concretos. A banda sonora, por outra parte, é relativamente boa pero só destaca nos momentos épicos, o resto das melodías son bastante aburridas.
En conclusión, tiña expectativas e non me decepcionei. Gran argumento(Aínda que con algún que outro recheo), secundarios carismáticos e en resumo unha historia que te ten "pegado á patalla". Sobresaínte.
Nota: 9.0
#manga #anime #ogsn
3º e último post do día de hoxe dedicado a este manga chamado Kami nomi zo Shiru Sekai, tamén coñecido por The World God Only Knows , que rematou esta semana en Xapón. A súa popularidade foi tremenda dado que ten tres temporadas de anime(E unha máis en espera, creo) e un gran número de capítulos de manga. Imos co argumento!
O manga conta a historia de Keima, un rapaz que é o mellor xogador do mundo dun tipo moi concreto de xogo: os dating-sims. Neste tipo de xogos o obxectivo é, mediante unha serie de accións, "conquistar" a unha rapaza virtual. Así, Keima é un viciado deste tipo de xogos en todo tipo de plataformas, algo que limita a súa interación social ao mínimo e fai que o resto da xente o considere un bicho raro.
Ao comezo do manga a vida de Keima da un xiro de 180º coa aparición de Elsie, unha rapaza que di vir do mundo dos demos e que lle pide axuda a Keima. Concretamente , o que Keima ten que facer é que rapazas se namoren del profundamente para que cando se den un bico Elsie poida extraer o espírito malvado que as atormenta, algo que resulta todo un éxito.
Como se pode deducir polo argumento o manga é de comedia romántica pero se esperas algo achegado ao shojo esquécete: hai moi pouco ecchi e o elemento máis importante é o da comedia , sen centrarse tanto no compoñente amoroso, que resulta ser un mero trámite para que Keima salve á moza de turno.
A pesar de ser todo o tempo o mesmo(Menos no último arco), hai bastante variedade de féminas e non resulta especialmente repetitivo , aínda que nos arcos finais nótase un certo desgaste.
Se falamos do arco final está bastante ben construído, aínda que avanzou con lentitude e a conclusión final poida que non sexa do agrado de todos, sobre todo porque parece todo demasiado aleatorio.
É un manga que me gustou,sobresaínte.
3º e último post do día de hoxe dedicado a este manga chamado Kami nomi zo Shiru Sekai, tamén coñecido por The World God Only Knows , que rematou esta semana en Xapón. A súa popularidade foi tremenda dado que ten tres temporadas de anime(E unha máis en espera, creo) e un gran número de capítulos de manga. Imos co argumento!
O manga conta a historia de Keima, un rapaz que é o mellor xogador do mundo dun tipo moi concreto de xogo: os dating-sims. Neste tipo de xogos o obxectivo é, mediante unha serie de accións, "conquistar" a unha rapaza virtual. Así, Keima é un viciado deste tipo de xogos en todo tipo de plataformas, algo que limita a súa interación social ao mínimo e fai que o resto da xente o considere un bicho raro.
Ao comezo do manga a vida de Keima da un xiro de 180º coa aparición de Elsie, unha rapaza que di vir do mundo dos demos e que lle pide axuda a Keima. Concretamente , o que Keima ten que facer é que rapazas se namoren del profundamente para que cando se den un bico Elsie poida extraer o espírito malvado que as atormenta, algo que resulta todo un éxito.
Como se pode deducir polo argumento o manga é de comedia romántica pero se esperas algo achegado ao shojo esquécete: hai moi pouco ecchi e o elemento máis importante é o da comedia , sen centrarse tanto no compoñente amoroso, que resulta ser un mero trámite para que Keima salve á moza de turno.
A pesar de ser todo o tempo o mesmo(Menos no último arco), hai bastante variedade de féminas e non resulta especialmente repetitivo , aínda que nos arcos finais nótase un certo desgaste.
Se falamos do arco final está bastante ben construído, aínda que avanzou con lentitude e a conclusión final poida que non sexa do agrado de todos, sobre todo porque parece todo demasiado aleatorio.
É un manga que me gustou,sobresaínte.
Nota: 9.0
Tag :// comedia,
Tag :// Kami nomi zo Shiru Sekai,
Tag :// Manga,
Tag :// Nota entre 9 e 10,
Tag :// romance,
Tag :// shonen,
Tag :// The World God Only Knows
Boas! Hoxe falaremos de Sora no otoshimono, manga que acaba de rematar e do que xa reseñei as dúas tempadas de anime(E non recordo se tamén a peli que saíra XD) no seu momento . Agora que é cando alguén, con certo criterio, di: pero esa non era a serie onde só había unhas tipas con tetas do copón, sen argumento nin nada? Resposta: o anime era así en certo modo, hai máis cousas. no manga. O manga poderíamos dicir que basicamente é un gag-manga , un manga de humor, con momentos esporádicos de drama e acción(Que están moi ben pero hai que ser realistas: non é algo que pase en tódolos capítulos). Así, de que ía este manga?
Sora no Otoshimono conta a historia de como Sakurai Tomoki , un rapaz moi pervertido coñece a un "anxo" que cae do ceo un día. Resulta ser unha rapaza chamada Ikaros, que ten poder para destruir o mundo pero que parece ser unha rapaza normal no fondo.
Despois chegan máis "angeloids", o termo correcto para designar a esas criaturas, e descóbrense máis datos sobre de onde veñen, quen son en realidade, etc.
A ver o argumento non parece tremendo nunha primeira lectura pero a medida que avanza a historia a cousa gaña moito ata rematar cun final moi bo.
Os gags de Sora no Otoshimono son épicos na súa maioría, hai poucas series de manga que me fixesen rir tanto coma esta, o seu humor absurdo realmente é moi bo. Pero falemos do argumento máis en profundidade, aquí é onde haberá SPOILERS, así que con ollo XD:
Para que nos entendamos, os angeloids viven nun mundo que está nas nubes chamado Synapse. Nese mundo tódalas angeloids(teoricamente hai angeloids masculinos XD ) viven como escravas dun angeloid xefe ao que chaman mestre, que ten como obxectivo destruír ás angeloids rebeldes que escaparon do seu control e foron á terra.
Ao final da historia descóbrese que os angeloids foron os que crearon á Terra e ao humanos para o seu propio entretemento dado que eles perderan toda ilusión por vivir despois da construción dunha máquina que facía realidade calquera desexo.
Hai detalles da historia que cecáis non quedan moi claros ao final da mesma: véxase o tema de Sohara. A gran revelación do final do manga di que Sohara levaba morta moito tempo, dende que ela e Tomoki eran nenos. Logo disto descóbrese que a Sohara da Terra non é máis que unha copia da verdadeira Sohara, que resulta ser unha "angeloid" que vive en Synapse . Dita angeloid foi a que inventou a máquina dos deseños e dito feito é clave. Á fin non me quedou moi claro como é posíbel que Tomoki elexise vivir coa Sohara copia e coa de verdade, pero bueno XD.
Ata aquí o post. O manga gustoume moito a verdade, grandes momentos de comedia con boas esceas de acción e drama esporádicas. Sobresaínte.
Nota: 9.0
#manga #anime #bimbougami-ga
#ogsn
Paren máquinas!O manga do que hoxe falaremos merece toda a vosa atención. Non é chuminadas desas de notas entre 5 e 7, non!Aquí temos algo que a petou moito(Ten un anime pero non o vin), un manga bimensual de comedia que foi do mellorciño que levo lido ultimamente. Así, este manga merece que o comente un pouco máis pormenorizadamente que os post sobre mangas que fago normalmente polo que , aparte do argumento e opinión persoal, comentarei os personaxes e farei unha especie de ficha con número de capítulos, editorial.....Agora falarei do argumento:
Bimbougami-ga conta a historia dunha rapaza chamada Ichiko Sakura que ten unha cantidade de enerxía positiva moi superior a calquera outra persoa no mundo, algo que fai que teña moita sorte. Tanta sorte que é imposíbel que lle pasen cousas malas nunca, todo lle sae ben....Isto provoca que o resto do mundo teña moi pouca enerxía fortuna(Enerxía fortuna, enerxía positiva....chámalle como queiras XD) e que lle pasen cousas moi malas como contraposición, especialmente á xente que vive cerca dela.Pra tentar solucionar este problema o reino dos deuses manda a Momiji, unha deusa da mala fortuna , á Terra pra tentar restablecer o correcto balance de enerxía: O que se supón que ten que facer é quitarlle enerxía a Ichiko e repartila entre o resto. Isto parece moi sinxelo pero o certo é que resulta que Ichiko non está pola labor e despois dunha pequena pelexa no primeiro capítulo Momiji decide quedarse a vivir con ela pra pillala desprevida.
Os capítulos desenvólvense sen demasiada conexión entre sí, cada un é unha historia diferente, ainda que sí é certo que hai "miniarcos" ao longo da historia e sobre todo no arco final hai bastante capítulos que seguen a mesma trama.
A trama basicamente vai de que Momiji tenta roubarlle a enerxía a Ichiko cos aparatos máis absurdos que un se poida imaxinar. Nunca o consegue e case sempre remata escaldada, pero ela segue intentándoo.
Un elemento moi gracioso na trama é o das homenaxes. Que quero dicir con isto? Pois resulta que ao longo dos capítulos personaxes aparecen caracterizad@s coma no manga de Hokuto no ken(Puño da estrela do norte), algo que da como resultado féminas tochísimas que son realmente hilarantes.Xunta iso con parodias de One piece , Naruto, DragonBall, Death Note, Rosario+Vampire......WIN!Aquí algunhas imaxes pra ilustrar o que quero dicir:
Por se che interesa saber se realmente acaba ben ou mal....acaba ben, non hai problema por iso. Non hai unha batalla seria rollo shonen de pelexas pero se cadra esa é a razón pola que o manga é gracioso, sabe rirse de tódolos típicos clichés shonen e consegue un resultado máis que satisfactorio.
Agora falarei dos personaxes principais. SPOILERS AHEAD!
Sakura Ichiko: a protagonista do manga. É unha rapaza de istituto moi guapa, cunha boa figura(O de que os seus peitos son anormalmente é mencionado frecuentemente por personaxes petanko) que provén dunha familia acomodada. Así, ten un maiordomo que a coida pero este marcha ao pouco de comezar a historia pra que Ichiko madure e se faga mellor persoa.
A súa persoalidade é egoista, por culpa de ter unha vida tan "sinxela" non valora as relacións interpersoais e pensa que as persoas arredor dela non son máis que ferramentas que está pra servila. Dita visión cambia a medida que se desenvolve o manga, sobre todo porque coñece a máis xente e descobre que parte da súa persoalidade era un mecanismo de defensa e que ao ter amigos non necesita telo.
Momiji: é a deusa da mala fortuna que ven á Terra pra restaurar o balance de enerxía . Así, sempre intenta roubarlle a enerxía a Ichiko con tácticas nas que , basicamente, engánaa XD. Nunca resultan e Momiji frústrase moito . Isto cambia a medida que pasan os capítulos, cando desenrola un verdadeiro "aprecio" por Ichiko e a súa persoalidade deixa de ser tan frívola e "troleadora".
Keita Tsuwabaki: é o interese amoroso de Sakura Ichiko e de varias das féminas que aparecen na serie.
É moi pobre e vive con varios irmáns e irmás nunha pequena e humilde casa. Isto fai que Ichiko queira axudarlles dalgún xeito pero como se ve en certo capítulo, unha casa mellor e unha vida resolta romperían os lazos familiares.
O rasgo máis característico da súa persoalidade é que non se da conta de nada nunca. Tarda moitos capítulos en darse conta de que o de persoas xigantes , homes lobo, raios de enerxía, etc. moi normal non é XD.
Ranmaru Rindo: é unha rapaza altamente marimacho que viviu toda a vida baixo a tutela do seu pai en artes marciais, algo que fai que sexa moi forte. Debido a este feito ten apariencia de "yankee" e apenas ten amigos debido a unha persoalidade típica deste tipo de persoas.Sen embargo, despois de facerse amiga de Ichiko, consegue facerse algo máis feminina(Aínda que non de todo, inténtao e non acaba de funcionar) e sobre todo máis amábel, incluso chega a admitir os seus sentimentos por Tsubaki.
Nadeshiko Adenokouji: é unha rapaza dunha familia acomodada, pero moito máis que a familia de Ichiko dado que Nadeshiko vive nunha gran mansión e conta con maiordomos ninja(Sí, como te quedas? XD) que a protexen día e noite.
É moi altiva e considera a todo o mundo coma os seus servintes, pero ao igual que Ichiko, dobla co paso dos capítulos e faise mellor persoa ao ter máis amigos.
Ten grandes habilidades ninja e pode realizar técnicas coma o "cambiazo" ou voar atada a unha cometa, algo que fai que poida espiar ao seu ídolo Tsubaki.
Bobby: este personaxe é un monxe budista con gran poder espiritual. O problema é que ten máis poder cando máis "cachondo" está, o que provoca que teña que facer actos "pervertidos" pra conseguir poder.
De feito, hai certo capítulo no que despois de aterrizar sobre os peitos dunha muller xigante transfórmase nunha especie de super guerreiro XD
Momo'o Inugami: este personaxe é un can-humano(é un deus) que ten unha gran afición, po dicilo así, ao sadomasoquismo. Fai parella cómica con Bobby e fai bastante graza cando se transforma nunha especie de megacan xigante asasino debido ao pracer provocado por que lle peguen unha patada nos testículos. Hai xente pra todo XDD
E agora, imos coa ficha!
Nome: Binbō-gami ga! (貧乏神が!, lit. "This God of Poverty!")
En resumo, o manga gustoume, gustoume moito. Comedia atípica con centos de gags que te farán rir a gargalladas , un soplo de aire fresco. Sobresaínte.
Paren máquinas!O manga do que hoxe falaremos merece toda a vosa atención. Non é chuminadas desas de notas entre 5 e 7, non!Aquí temos algo que a petou moito(Ten un anime pero non o vin), un manga bimensual de comedia que foi do mellorciño que levo lido ultimamente. Así, este manga merece que o comente un pouco máis pormenorizadamente que os post sobre mangas que fago normalmente polo que , aparte do argumento e opinión persoal, comentarei os personaxes e farei unha especie de ficha con número de capítulos, editorial.....Agora falarei do argumento:
Bimbougami-ga conta a historia dunha rapaza chamada Ichiko Sakura que ten unha cantidade de enerxía positiva moi superior a calquera outra persoa no mundo, algo que fai que teña moita sorte. Tanta sorte que é imposíbel que lle pasen cousas malas nunca, todo lle sae ben....Isto provoca que o resto do mundo teña moi pouca enerxía fortuna(Enerxía fortuna, enerxía positiva....chámalle como queiras XD) e que lle pasen cousas moi malas como contraposición, especialmente á xente que vive cerca dela.Pra tentar solucionar este problema o reino dos deuses manda a Momiji, unha deusa da mala fortuna , á Terra pra tentar restablecer o correcto balance de enerxía: O que se supón que ten que facer é quitarlle enerxía a Ichiko e repartila entre o resto. Isto parece moi sinxelo pero o certo é que resulta que Ichiko non está pola labor e despois dunha pequena pelexa no primeiro capítulo Momiji decide quedarse a vivir con ela pra pillala desprevida.
Os capítulos desenvólvense sen demasiada conexión entre sí, cada un é unha historia diferente, ainda que sí é certo que hai "miniarcos" ao longo da historia e sobre todo no arco final hai bastante capítulos que seguen a mesma trama.
A trama basicamente vai de que Momiji tenta roubarlle a enerxía a Ichiko cos aparatos máis absurdos que un se poida imaxinar. Nunca o consegue e case sempre remata escaldada, pero ela segue intentándoo.
Un elemento moi gracioso na trama é o das homenaxes. Que quero dicir con isto? Pois resulta que ao longo dos capítulos personaxes aparecen caracterizad@s coma no manga de Hokuto no ken(Puño da estrela do norte), algo que da como resultado féminas tochísimas que son realmente hilarantes.Xunta iso con parodias de One piece , Naruto, DragonBall, Death Note, Rosario+Vampire......WIN!Aquí algunhas imaxes pra ilustrar o que quero dicir:
Por se che interesa saber se realmente acaba ben ou mal....acaba ben, non hai problema por iso. Non hai unha batalla seria rollo shonen de pelexas pero se cadra esa é a razón pola que o manga é gracioso, sabe rirse de tódolos típicos clichés shonen e consegue un resultado máis que satisfactorio.
Agora falarei dos personaxes principais. SPOILERS AHEAD!
Sakura Ichiko: a protagonista do manga. É unha rapaza de istituto moi guapa, cunha boa figura(O de que os seus peitos son anormalmente é mencionado frecuentemente por personaxes petanko) que provén dunha familia acomodada. Así, ten un maiordomo que a coida pero este marcha ao pouco de comezar a historia pra que Ichiko madure e se faga mellor persoa.A súa persoalidade é egoista, por culpa de ter unha vida tan "sinxela" non valora as relacións interpersoais e pensa que as persoas arredor dela non son máis que ferramentas que está pra servila. Dita visión cambia a medida que se desenvolve o manga, sobre todo porque coñece a máis xente e descobre que parte da súa persoalidade era un mecanismo de defensa e que ao ter amigos non necesita telo.
Momiji: é a deusa da mala fortuna que ven á Terra pra restaurar o balance de enerxía . Así, sempre intenta roubarlle a enerxía a Ichiko con tácticas nas que , basicamente, engánaa XD. Nunca resultan e Momiji frústrase moito . Isto cambia a medida que pasan os capítulos, cando desenrola un verdadeiro "aprecio" por Ichiko e a súa persoalidade deixa de ser tan frívola e "troleadora".Keita Tsuwabaki: é o interese amoroso de Sakura Ichiko e de varias das féminas que aparecen na serie.
É moi pobre e vive con varios irmáns e irmás nunha pequena e humilde casa. Isto fai que Ichiko queira axudarlles dalgún xeito pero como se ve en certo capítulo, unha casa mellor e unha vida resolta romperían os lazos familiares.O rasgo máis característico da súa persoalidade é que non se da conta de nada nunca. Tarda moitos capítulos en darse conta de que o de persoas xigantes , homes lobo, raios de enerxía, etc. moi normal non é XD.
Ranmaru Rindo: é unha rapaza altamente marimacho que viviu toda a vida baixo a tutela do seu pai en artes marciais, algo que fai que sexa moi forte. Debido a este feito ten apariencia de "yankee" e apenas ten amigos debido a unha persoalidade típica deste tipo de persoas.Sen embargo, despois de facerse amiga de Ichiko, consegue facerse algo máis feminina(Aínda que non de todo, inténtao e non acaba de funcionar) e sobre todo máis amábel, incluso chega a admitir os seus sentimentos por Tsubaki.
Nadeshiko Adenokouji: é unha rapaza dunha familia acomodada, pero moito máis que a familia de Ichiko dado que Nadeshiko vive nunha gran mansión e conta con maiordomos ninja(Sí, como te quedas? XD) que a protexen día e noite.É moi altiva e considera a todo o mundo coma os seus servintes, pero ao igual que Ichiko, dobla co paso dos capítulos e faise mellor persoa ao ter máis amigos.
Ten grandes habilidades ninja e pode realizar técnicas coma o "cambiazo" ou voar atada a unha cometa, algo que fai que poida espiar ao seu ídolo Tsubaki.
Bobby: este personaxe é un monxe budista con gran poder espiritual. O problema é que ten máis poder cando máis "cachondo" está, o que provoca que teña que facer actos "pervertidos" pra conseguir poder.De feito, hai certo capítulo no que despois de aterrizar sobre os peitos dunha muller xigante transfórmase nunha especie de super guerreiro XD
Momo'o Inugami: este personaxe é un can-humano(é un deus) que ten unha gran afición, po dicilo así, ao sadomasoquismo. Fai parella cómica con Bobby e fai bastante graza cando se transforma nunha especie de megacan xigante asasino debido ao pracer provocado por que lle peguen unha patada nos testículos. Hai xente pra todo XDDE agora, imos coa ficha!
Nome: Binbō-gami ga! (貧乏神が!, lit. "This God of Poverty!")
Mangaka: Yoshiaki SukenoAno de saída: 2008Ano de remate: 2013Revista de publicación: Jump SquareAnime: SiXéneros: Comedia, Romance, Parodias
En resumo, o manga gustoume, gustoume moito. Comedia atípica con centos de gags que te farán rir a gargalladas , un soplo de aire fresco. Sobresaínte.
Nota: 9.2
Hi there! Today we'll talk about a very interesting anime that was aired in 2012 . This anime is probably one of the best that was aired that year because it has "something" that makes you interested in the plot even if it advances in a very slow way. So, are you ready? Let's get started!
PLOT
If I were to tell you all the details about the plot you wouldn't enjoy it as much as I did, I mean, it's way better to discover what the anime is about with the little clues that you are given in eaech chapter.However, I can give you a little summary :The story is set in a little town in Japan where the main character, a boy called Koichi Sakakubara goes in the first chapter due to certain circumstances that are not explained in the beggining.
On the first day of school he meets a girl called Mei Misaki , who has an eyepatch and who is a very shy person. Koichi starts to wonder who Misaki is after discovering that, apparently, he is the only one who can talk to her.From this point onwards, Koichi tries to figure out what's the matter with the town and why everyone have a gloomy expression.
If you want to read more, is under your responsability because there's some SPOILERS AHEAD:
After some research Koichi discovers that Misaki is not a phantom or a ghost: it seems that everyone chose to ignore her due to certain reasons, acting oblivious around her. This cause Koichi to confront some students who end up admitting the reason. It seems that in 1972 (The anime is set on 1998) , a girl called Misaki suddenly died. Her friends(And even the teacher) decided to ignore this fact .This led them to pretend talking to her and things like that. The mistery comes when they realized that in their graduation photo Misaki was there......Creepy! XD
I'm not going to spoil you more about the plot but as you might have guessed the Misaki of the past and the one from the present are connected somehow and in order to prevent a tragedy Koichi have to figure out how, something that will lead him to ask people about a topic they don't want to talk about.
CHARACTERS
I'm not going to talk about all the characters, only about the two main ones(Don't worry about spoilers, there's none in this section) .Koichi Sakakibara: a 15 years old school boy that transfers to the school of the Yomiyama town in the beggining of the story.
Before starting to attend to the school he was hospitalized to to his pneumothorax, something that made him lose the first days of school and , as a consequence, to know the rules of his class.
He is a calm guy, maybe because of his disease, but the thing is that is very strange for him to loose his cool, something that makes him something likeable by his schoolmates.
He lives with his grandparents and with his aunt Reiko. This woman is the sister of Koichi's mother, that is dead in the beggining of the story(Something that serves as a reason to move to Yomiyama for koichi).
Mei Misaki : she is a 15 years old girl that , apparently, no one seems to know. She is really shy and she doesn't really talk unless it's something unavoidable.
She has an eye that allows her to see the "color of dead" because she lost her eye when she was a child and her mother made her an artificial one.
Her mother treats her as a strange because is fixed with dolls due to an stillbirth 12 years before the beggning of the story.
There's an OVA of the anime, called chapter 0, where we discover more info about Mei and about her cousin, Misaki.
ANIMATION AND OST
I think I haven't said yet but this anime is gore. Someone dies in an awful way in almost every chapter so you can expect a lot of blood and violence. Everything is gloomy, dark...you can guess that something bad is about to happen XD.If we talk about the OST I think that is quite good: the opening is good and helps to create tension to watch the chapter(every song intend to do that XD). There's a lot of "psycho-like" songs after all.
TO SUM UP
I liked the anime. I'm not into horror but I guess this is and exception. It reminded me of Shiki , specially in the gloomy tone;however, this is not the same story and uses a different storyteller structure.This anime is adapted from a novel(There's a manga to) , something that may be the key of its deep plot . The author have plans for a sequel but in my opinion (at least the anime) closes in very neat way so I don't really see a need for a sequel.
Mark: 9.0
Boas! Hoxe falaremos do manga de Naoki Urasawa chamado Monster, un que todo o mundo recomenda e di que é bo, polo que decidín lelo pra ver se é verdade ou é bastante xerado. En resumo, sí, pero agora comento máis polo miúdo.
Monster é un manga de intriga "procedimental" , con asasinatos e psicoloxía criminal como elementos principais. Así, este manga comeza con como Tenma, un renombrado doctor de éxito nun hospital alemán fártase da política de salvar á xente influínte por riba dos demáis e salva a un neno en detrimento dalguén importante. Certos sucesos(Pra non dicir spoilers) rematan con el como xefe de ciruxía pouco despois e 10 anos despois descobre que o neno que salvou é un asasino en serie que mata por diversión .Así, a historia do manga céntrase en como Tenma quere coller ao neno, chamado Johan, dado que pensa que é a súa responsabilidade.
Spoilers a partir daquí
Como se pode intuir pola pequena sinopse o elemento principal do manga é a exploración da psique humana en tódolos personaxes(Especialmente dos principais). O doutor ten un conflicto de intereses porque como médico xurou salvar á xente pero agora está decidido a matar a Johan(Cousa que, a pesar de ter varias oportunidades mo claras ao longo do manga remata por non facer) ou a irmá de Johan, unha rapaza que se sinte responsable de non ter matado ao seu irmán cando eran pequenos.
O manga explica a forma de ser de Johan como resultado de certo experimento realizado nun orfanato. Alí, entrenaban aos nenos pra ser futuros Hitlers e Johan foi o que máis sobresaíu de todos, especialmente grazas ao seu carisma. Sen embargo, tamén se deixa entrever que este feito , aínda que serviu de catalizador, non foi o único que fixo a Johan un psicópata, dado que outros supervivintes do orfanato, a pesar de ter doble personalidade ou similares non tiñan unha mente coma a de Johan.
Fin dos spoilers
A nivel de debuxo está ben, intenta ser bastante realista e alónxase dos tópicos de mulleres de peitos grandes e homes altos e fortes: intenta mostrar os diferentes grupos de persoas e estratos sociais que existían na Alemaña de finais do século pasado , pouco despois da caída do muro de Berlín, un suceso ao que se fai alusión en repetidas ocasións.
A pesar de suceder maiormente en Alemaña o certo é que a maioría da xente non ten aspecto alemán e en certo modo quérese reflexar a gran cantidade de inmigrantes que xa existían daquela época.
En resumo, un gran manga de intriga que te manterá pegado ás páxinas ata que o remates.
Non o deixes pasar.
PD: A HBO vai facer unha serie deste manga (Guillermo del Toro comprou os dereitos). Pode ser algo moi interesante.
Nota: 9.5
Bloody Monday is a shonen manga with elements of drama but, above all, it is a triller: it's kind of difficult to figure out the direction of the story sometimes . That doesn't mean that it's difficult to follow or that you can get lost, what it means is that there's a lot of plot twists that you don't expect although after a while you can see them coming.
This story is about a Japanese teenage called , whose father works in a secret part of the secret service of Japan(Very secret indeed XD) .The teenage guy, called Takagi Fujimaru, is a hacker called Falcon who acts in secret to send to jail dishonest people(like for example a teacher who was a pervert).
Fujimaru lives a kind of easy life but everything changes when his dad is supposed to be a murderer. That's false and Fujimaru is sure of it but that doesn't change the fact that nobody else believes it so he decides to use his abilities as a hacker to uncover the truth of the crime.
Later on we discover that Fujimaru's dad was charged with a crime related to a virus called Bloody Monday. That virus can kill people and was supposed to be extinct in Russia but a terrorist group found it and they are planning on using it . It's a virus that can be transmitted through contact and there's two ways to avoid dying: using an antiviral if you already have the virus or using a vaccine . The thing is that is very difficult to get an antiviral or a vaccine so the characters have to be very focused and that leads to a lot of situations when an important character dies due to an shortage in vaccines.
The manga is a lot about action and Fujimaru decides to form a little team with his friend in order to be a better asset. That way they are able to defeat several dangerous foes, although I have to admit that is a bit unrealistic sometimes XD.
The organization is managed like a cult and there's several head member, each one with a letter(K, J....). They are trained in martial arts and don't hesitate to kill anyone, even if they have to sacrifice themselves, what makes them a very dangerous threat.
There's several things that are a bit unrealistic about the story but there's one which I found specially funny: there's a moment when an enemy agent is being interrogated. She seems to be isolated but , and here's when it comes the surprise, she has a small gadget in a tooth that allows her to communicate with the enemy by clenching and opening her mouth, which serves as a way to send morse signals.
Seriously?I found it pretty awesome, I mean , it's the first time I've seen something like that but I have to admit that it was odd as hell XD
I loved the manga, because it has a lot of plot twists, there's an awesome hacker, a deadly virus and it has kind a lot of chapters. There's two sequels and a dorama, so the story doesn't end with this one.
Mark: 9.0
Boas! Fai pouco que rematou o manga de Hitman Reborn! da Weekly Shonen Jump despois de máis de 300 capítulos. Na miña opinión, as causas máis claras diso foron que a historia xa non daba máis de sí e as enquisas estaban a cebarse co manga ao colocalo sempre nos últimos postos, aínda que é posíbel que fóse decisión da autora.
O caso é que neste blog xa reseñei o anime(e púxerálle un nota boa ) , así que agora reseño o manga, que lin dende onde remata o anime, o que basicamente son dous arcos argumentais. Por se acaso, recordemos de que ía isto:
Katekyo hitman reborn conta a historia de Tsuna, un rapaz que é bastante inútil en todo. Así, a súa vida cambia cando alguén con aspecto de bebé, de traxe, chamado Rebornr!, dille que é descendente da mafia italiana e que é o candidato a ser o pŕoximo xefe da familia, o Vongola Décimo. Tsuna dille que non, así que Reborn dille que non importa, que teñen tempo, tempo que usarán pra converter a Tsuna nun verdadeiro xefe.
Este manga ten varios elementos diferenciais, que fan que sexa diferente a calquera outra cousa. Primeiro, está o feito de que a a historia xira entorno a algo que en inglés é coñecido como dying will bullet, ou bala da última vontade. Así, é unha bala especial que non é unha bala que mata directamente, xa que non caso de que a persoa á que se lle dispara a bala revive se se arrepinte de non ter feito algo, técnica que Reborn! usa con Tsuna repetidas veces.
Outra cousa bastante interesante no manga é que @s personaxes que se supón que son os máis poderosos do manga, pero son bebés. Non é unha metáfora, realmente son bebés. Non sempre o foron, dado que teñen esa forma debido a que están así por unha maldición. Creo que é un elemento diferencial que fai que o manga sexa diferente, sempre é guai que haxa bebés en manga. Especialmente se son loitadores XD.
Se falamos do argumento, ao comezo do manga é moi simple, basicamente Reborn! comeza como gag mnaga. Sen embargo, isto cambia e despois a historia vólvese algo máis profunda, aínda que non se paran demasiado niso e pasan ás batallas directamente, algo que lle da bastante dinamismo ao manga.
O debuxo do manga mellora moito co paso dos capítulos. A persoa que debuxa o manga traballou como asistente do mangaka de Fairy Tail, polo que podemos atopar similitudes nos seus estilos pero neste caso os trazos non son tan marcados.
Non todo é bo no manga. Agora que acaba de rematar, podo dicir que o final....non me gustou. O arco final, no que se supón que darían tódalas respostas e pecharían tódalas tramas foi rematado dun xeito bastante abrupto, coma se de pronto decidisen que xa pelexaran bastante e que todos serían felices. As batallas foron moi épicas pero creo que todo rematou de golpe. Ese tema non me gustou, pero o que menos me gustou foi que Hitman Reborn! remata cun final aberto. Non hai unha conclución, non sabes como remata a historia. Hai veces que é mellor así(especialmente se intentan pechar demasiadas cousas e despois non queda nada ben) pero neste caso pareceume demasiado simple pra tratarse dun manga de máis de 300 capítulos que gozou de gran popularidade durante moito tempo.
A pesar do final, merece unha boa nota. Un pouco máis que o anime porque o estilo de debuxo é mellor i é unha historia completa.
Nota: 9.25
Tag :// comedia,
Tag :// Katekyo Hitman Reborn,
Tag :// Manga,
Tag :// Nota entre 9 e 10,
Tag :// shonen
Touchè . Realmente non pensei que este manga duraría tanto tempo(e especialmente pensaba que se o facía as tramas serían vacías e faltas de ritmo). Sen embargo, está claro que con Death Note aprendéronse cousas e este manga rematou ao seu paso sen extendelo de máis. É un manga que ten unha cantidade razoábel de capíyulos semanais publicados na weekly shonen jump(176 capítulos) e conta cun anime homónimo do que hai dúas tempadas. Pero, por que deberías molestarte en ver isto?
Bakuman conta a historia de como ser un mangaa e como é a vida dese mundo. Remataron as historias fantásticas ou os mangas ultrarealistas pero que se alonxan da realidad: este é un retrato do mundo do manga na actualidade.
Así, conta a historia de Ashirogi Muto, pseudónimo de Mashiro e Takashi, dous rapaces , un debuxante e o outro guionista que se dedican a facer manga desde que están na escola media.
O comezo da historia dase cando Takashi convence a Mashiro de que intenten facer un manga xuntos. Ao principio Mashiro non está moi convencido pero pouco a pouco conseguen ter o seu traballo pubricado en revistas filiales da Jump e ven que o seu soño de ser mangakas é real.
O manga ten romance, dado que o amor platónico de Mahiro ponse dacordo con el en non verse persoalmente , nen sequera falar(só a través de emails ou sms) ata que o manga que Ashirogi Muto fai teña un anime.
Non é así pra Takagi,, quen casa no transcurso do manga.
Cómpre dicir que o mana retrata un período bastante longo de vida dos protagonistas(case 10 anos), comezan na escola media, logo no istituto, logo na universidade e por último como adultos que viven dos traballo do manga.
Sen embargo, móstrase un mundo no que non regalan nada, no que todo é incriblemene duro e no que trinufar non é só unha cuestión de talento. Así, os nosos protagonistas teñen que facer varios mangas ata que fan o manga "definitivo" que é adaptado a un anime pra así concluír a historia.
Nótese nese punto unha referencia clara a Death Note cando os dous protagonistas está dacordo en non extender o manga infinitamente e rematalo cando é popular e cando debe.
En resumo, Bakuman é algo que poderíamos considerar como slice of life, algúns toques de romance e a aínda que pareza mentira acción, dado que teñen rivais cos que competir pra pder acadar o número un da revista. Pero sobre todo, é un retrtao de como é a vida dun debuxante de manga. Lectura obrigada pra todo aquel que lle guste o manga en xeral.
Nota: 9.25
Tag :// accion,
Tag :// Bakuman,
Tag :// comedia,
Tag :// mangakas,
Tag :// Nota entre 9 e 10,
Tag :// romance,
Tag :// shonen
Kami korosu!-Apaleareite ata a morte
Se teño que observar morrer aos meus compañeiros diante dos meus ollos...Non podería soportalo, sen importar cantas veces tivese que morrer.
Gustaríame que vivises co pensamento de que é xenial estar vivo
Somos xefes da mafia. Non podemos discriminar a ninguén pola apariencia, o que importa é o que hai dentro.
Hoxe , levántome pra facer despois unha reverencia porque este anime meréceo.
Ocúpanos un shonen que leva xa bastante tempo de publicación na jump e que incluso lle chegou a facer pé a Naruto , One Piece ou Bleach por momentos e que na miña opinión é de gran calidade. Imos!
ARGUMENTO
Antes de comezar a falar de que vai, un consello: comezade a ver o animexusto despois da saga do diario vivir. Ou vede o primeiro capítulo do anime e despois vede todo despois desa primeira saga. Por que? Bueno, na miña opinión o primeiro arco argumental non lle fai ningún ben á trama e apenas aporta contido argumental válido , parece máis recheo que outra cousa, pra que nos entendamos.O curioso é que no manga a historia tamén foi así, este manga evolucionaou dun gag manga sen demasiadas pretensións a un shonen de batallas con toques de comedia. Pero non nos extendamos máis, de que vai?
É un historia de mafiosos. Pero non estamos a falar da típica historia de xente despiadada, de sangue a raudais e de minis que se meten por estreitas rúas na bela Italia. Non XD .
A historia comeza cando un pequeno personaxe de apariencia infantil chamado Reborn aparece na vida de Tsuna(A quen apodan No good Tsuna(Dame Tsuna en xaponés)) pra ser o seu tutor e que mellores tanto as súas notas como a súa actitude en xeral. Así, ao comezo a historia poderíase describir como "gag", sen demsaida carga argumental . A trama é basicamente un slice of life cómico, pero logo evoluciona cando Tsuna ten que afrontar diferentes desafíos cando Rebonr lle comunica que é o elexido pra ser o próximo xefe dunha familia mafiosa italiana.
O anime ten varios arcos argumentais:
-Arco do diario vivir(Capíutlos 1-33,66-73)
PERSONAXES
Hai un número importante de personaxes, así que só falarei dalgúns:-Tsuna: protagonista ha historia. Ao comezo é un "malo pra todo ou bo pra nada " (dame Tsuna) pero a medida que avanza a historia vólvese máis responsábel e confiábel, aínda que as súas notas escolares seguen sendo igual de malas.
Ten un carácter bastante risoño e non ten demasiadas capacidades de liderazgo pero sempre da arranaxado as cousas. É bastante cagainas.
-Reborn: o tutor de Tsuna. É un arcobaleno, polo que ten a apariencia dun bebé con traxe .
usa un camaleón que podo transformarse en calquera cousa como arma e ten excelentes habilidades nos tiroteos.
Ten unha actitude que se move entre o despreocupado e o serio por momentos.
-Gokudera: membro da mafia de Tsuna , que quere ser a súa man dereita. Especialízase no manexo de explosivos i é moi cabezón.
-Yamamoto: rapaz que excede nos deportes da clase de Tsuna que é membro da mafia. Usa unha katana como arma e ataques con auga. Ten unha actidude moi despreocupada.
-Riohei: definido pola frase EXTREMO! , este persoaxe é un dos últimos membros en incorporarse á mafia de Tsuna. É un boxeador e pode usar diferentes técnicas relacionadas con boxeo. Sempre está alegre.
-Kyoko: irmá de Riohei e amor platónico de Tsuna, aínda que esta non o sabe. Axúdao en todo o que pode.
-Haru: está namorada de Tsuna e intenta facer todo o que pode pra satisfacelo, polo que compite con Kyoko constantemente. Tsuna pasa dela XD.
-Rokudo Mukurou : ao comezo un vilán da serie, logo un membro da mafia de Tsuna. Pode facer ilusións e ten unha habilidade que lle permite usar diferentes tipos de poderes. Persoa moi reservada e fría que soa axuda cando a el lle convén.
-Chrome: Rapaza sen órganos que vive grazas a que Rokudo substituiu os seus órganos por ilusións. É membra da mafia de Tsuna, tendo habilidades similares ás de Rokudo Mukuro.
ANIMACIÓN E BSO
No primeiro arco non se aprecia o boa que pode chegar a ser a animación, que creo que acada o seu punto álxido coa batalla final, onde os modelados dos personaxes e as explosións vense como deberían. Aquí poño un par de vídeos que creo que captura bastante ben o que é a esencia da animación do show:Respeito da banda sonora ten temas moi bos, especialmente un que é unha versión da canción de Rocky .Aquí poño os meus dous temas favoritos:
CONCLUSIÓN
Non daba moito por este anime.....pero o certo é que me enganchou e vinme os seus aprox. 200 capítulos e continúo o manga. Gran shonen de batallas que se alonxa da estrutura típica dos actuais Naruto ou One Piece. Recomendadísimo!
Nota: 9
Tag :// Anime,
Tag :// comedia,
Tag :// Katekyo Hitman Reborn,
Tag :// mafia,
Tag :// Nota entre 9 e 10,
Tag :// shonen
BamBam Bam BamBamBam
They're back! Así é, os variopintos personaxes do restaurante Wagnaria volveron pra unha segunda tempada de diversión. Que que tal foi? Na miña opinión foi incluso mellor que a primeira dado que comezou un pouco frouxa pero cando colleu ritmo tiña un nivel de calidade alucinante. Working é un deses poucos animes que podes ver en calquera momento que sempre te vai facer rir: pra min está entre os tres mellores animes de comedia que vin nunca. Imos co argumento!
ARGUMENTO
Continuamos a historia onde a deixamos na primeira tempada, con Takanashi e compaña a traballar no Wagnaria. Así, nesta tempada vemos como a relación entre Takanashi e Inami(Como recordatorio, dicir que é aquela rapaz adicta a pegar aos homes...XD) e ao final da tempada os dous chegan a unha especie de acordo : Takanashi admite que Inami, a pesar de non ser unha nena pequena é cute e Inami admite estar namorada de Takanasshi, aínda que non se concreta nada.Outro punto importante da tempada é o avance da relación entre Yachiyo e Sato(Recordemos que Yachiyo é a rapaza guapa que porta unha espada e está namorada da manager e Sato o cociñeiro rubio) . Yachiyo descobre os sentimentos de Saito en certo punto da tempada e aínda que non lle di que si non os rexeita completamente.
Incluso vemos que a manager non é tan mala persoa como parece e axuda a un neno pequeno dándolle da súa comida XDDD Aínda que despois volve ao seu comportamento normal.
A nivel argumental, non é que haxa moito avance(coma na primeira tempada) e a serie conta historias de slice of life, que poida que non teñan moito que ver unhas coas outras pero a realidade é que a vida é así XD
PERSONAXES
Creo que non tería moito senso volver falar dos mesmo personaxes da primeira tempada, así que só falarei dos novos-Mayu Matsumoto: SI! Por fin coñecemos que é esta rapaza. Na primeira tempada xa aparecera nalgunhas esceas pero non é ata o final da segunda cando sabemos por fin quen é. Resulta ser unha empregada do Wagnaria que intenta ser normal tanto na súa vida como no traballo pero é unha tarefa bastante difícil dado que traballa no Wagnaria...XD
-Haruna Otoo: Incrible! Por se non vos destes conta polo apelido, está é a tan famosa muller pedida do xefe do Wagnaria. Sen embargo, rematan por non atoparse a pesar das múltiples ocasións que se dan XD.
-Kirio Yamada: irmán maior de Yamada e experto karateka. É tan forte que é capaz de soportar un puñetazo de Inami e seguir normal. Está namorado de Inami pero está no no está del , aínda que respéitao e admírao por ser capaz de aguantar os seus puñetazos. Sempre anda a buscar á súa irmá Yamada pero o universo non quere velos xuntos XD
-Yohei Mashiba: un dos membros da mafia de Kyoko a manager. É moi leal a Kyoko e sempre fai todo o que ela lle pide . Kozue, unha das irmás de Takanashi está "interesada" nel e pídelle que sexan mozos pero Yohei di que non porque non ten cartos pra mantela.
-Mitsuki Mashiba: irmá de Yohei e membro da mafia de Kioko. Así, é unha persoa teoricamente máis exitosa que Yohei na vida(con quen se leva moi mal) e está avergoñada de como era o seu aspecto no pasado, con esa pinta de yankee(enténdase no senso xaponés).
ANIMACIÓN E BSO
Non é necesaria unha animación brilante pra este tipo de animes. Sen embargo, atopámonos cunha animación fluída, con colorido e un bo deseño de personaxes. Os movementos son realistas e as expresións faciais son bastantes cribles.Respeito da BSO é moi similar á da primeira tempada, temas moi rítmicos que cadran co ton xeral das serie.
Aquí o opening:
CONCLUSIÓN
Imprescindíbel. Se non viches a primeira tempada xa a estás a ver, e despois ves esta. É un deses animes que todo o mundo debería ver, as historias que conta son o suficientemente hilarantes como pra facerte rir en calquera momento.Queda dito.Nota: 9.5
Tag :// comedia,
Tag :// Nota entre 9 e 10,
Tag :// shonen,
Tag :// Working,
Tag :// Working Season 2
